Wratten zijn goedaardige formaties op de huid en slijmvliezen die ontstaan door activering van het humaan papillomavirus.
Ze zien er niet esthetisch aantrekkelijk uit en worden vaak de oorzaak van complexen. Iemand wil er vanaf, maar weet niet hoe.
Moet ik de groei verwijderen?
Het hangt af van de grootte van het papilloma, hun aard en de leeftijd van de persoon. Maar meestal is het antwoord duidelijk ja, omdat wratten besmettelijk zijn en aan anderen kunnen worden doorgegeven. Zelfinfectie is ook mogelijk – auto-inenting.
Ten eerste, de besmettelijkheid van neoplasmata manifesteert zich niet alleen door direct contact ermee, maar ook door het gebruik van gewone huishoudelijke artikelen, artikelen voor persoonlijke hygiëne of door simpelweg die plaatsen aan te raken waar een geïnfecteerde persoon heeft aangeraakt. Bijvoorbeeld een busleuning.
Ten tweede, kan de lokalisatie van de wrat zich bevinden op een plaats die onderhevig is aan de grootst mogelijke verwondingen: de nek, voeten, oksels, liezen. Deze plekken worden vaker dan andere door kleding ingewreven, geperst en aangeraakt. Dan is dit beladen met kwaadaardigheid, bloeding en groei.
Ten derdeFormaties kunnen in omvang en aantal toenemen, dit veroorzaakt esthetische problemen. Dit fenomeen kan de verovering van territorium door een wrat worden genoemd.
Belangrijk! Niet altijd, maar het is mogelijk dat een wrat degenereert tot een melanoom, een ongeneeslijke agressieve huidkanker.
Belangrijkste misvattingen over de gevaren van een operatie
Vroegtijdige behandeling en behandeling van wratten is de beste optie. Het zal veel tijd, moeite en geld besparen. Hoewel 70% van de wratten na 2 jaar bestaan spontaan kan verdwijnen, kunnen ze net zo gemakkelijk terugkeren en bovendien op nieuwe plekken.
De angsten van velen bij het contacteren van een chirurg houden verband met de angst voor een operatie, de complicaties ervan, terugval en mogelijke pijn tijdens de procedure. Ze zijn volkomen ongegrond, omdat moderne methoden een zeer goede pijnverlichting bieden en voor veel ervan helemaal geen anesthesie nodig is.
Er bestaat nog steeds de heersende mening dat het onnodig aanraken van een wrat met een chirurgenmes de groei ervan zal vergroten. Dit is de diepste misvatting: het is een chirurgische ingreep die de verspreiding van het virus zal voorkomen en zal voorkomen dat de wrat groeit. Gelukkig zijn hier genoeg methoden voor.
Die patiënten die niet bang zijn om traditionele methoden van eigen bodem te gebruiken en gekwalificeerde hulp weigeren, kunnen vreemd worden genoemd. De ervaring en kwalificaties van de arts zijn uiteraard cruciaal, maar een goede chirurg is niet ongewoon.
En nog een opmerking: u hoeft niet op schoonheidsspecialisten te vertrouwen en met wratten naar hen toe te rennen. Het zijn juist zij die niet voldoende medische opleiding hebben genoten.
Moderne methoden
Er zijn nieuwere of oudere verwijderingsmethoden. Elk van hen heeft zijn eigen voor- en nadelen. Bovendien is het effect afhankelijk van de grootte van de wrat, de positie ervan en de diepte van de groei.
Alle methoden kunnen in 3 groepen worden gecombineerd: hardwaremethode, chirurgisch en chemisch. Traditionele behandeling verwijst meer naar de methode van fysieke (mechanische) beïnvloeding.
Wanneer u contact met ons opneemt kan de arts u de volgens hem beste optie adviseren, maar de uiteindelijke keuze wordt door de patiënt zelf gemaakt.
Voorafgaand overleg is ook noodzakelijk omdat niet alle methoden die u kiest geschikt kunnen zijn, omdat er contra-indicaties en beperkingen zijn.
Laserbehandeling
De lasermethode is universeel te noemen. Van alle methoden is het vandaag de dag de leider. Met behulp van een laser kunt u wratten op de meest ontoegankelijke, gevoelige en pijnlijke plaatsen verwijderen. Het is ook gunstig omdat het geen littekens veroorzaakt. De straal is het veiligst en minst traumatisch.
De effectiviteit is zo hoog dat één procedure voldoende is. De essentie van het thermische effect op een wrat is het verbranden van de temperatuur. Genezing is snel, zonder littekens of complicaties.
Nog meer voordelen van de laser:
- de patiënt voelt geen pijn;
- geen verdoving nodig;
- volledige verwijdering;
- snel - duurt 1-2 minuten. Terugval is slechts in 20% van de gevallen mogelijk.
Bij verbranding ontstaat er een gat dat na 2 weken geneest. De huid kan tijdelijk lichter worden, wat ook na 3 weken vanzelf verdwijnt.
Cauterisatie met vloeibare stikstof
Cryodestructuur is het bevriezen van een wrat bij lage temperaturen met behulp van vloeibare stikstof. Duur – 30 seconden. Door bevriezing sterft het groeiweefsel af. Bij blootstelling aan bevriezing wordt het papilloma dikker en wit. Na een minuut wordt het rood en zwelt het op.
Thuis verschijnt er een bel met een grijze vloeistof. Binnen een week breekt het vanzelf door en vormt zich een korst. De korst geneest en valt er binnen 2 weken af.
Er blijft een roze vlek achter, geleidelijk wordt de kleur gelijk aan de huid. De formatie zal binnen 2 weken verdwijnen en er zal een vlek met een roze tint verschijnen op de plaats van verwijdering, die geleidelijk verdwijnt.
Pluspunten:
- geen pijn, littekens en geen verdoving nodig;
- geen infectie of bloeding.
Het enige nadeel is dat er geen manier is om de diepte van de impact te controleren.
Op de voetzolen duurt het effect ongeveer 1 minuut. De procedure kan tot 5 keer op de zool worden herhaald. Het nadeel is dat het lang duurt voordat de wond geneest.
Elektrocoagulatie
Elektrocoagulatie voor wratten maakt gebruik van hoogfrequente stromen. Het concentreert zich in een lus die de wrat afsnijdt. Cauterisatietemperatuur is ongeveer 80 graden.
Er is geen bloeding als gevolg van gelijktijdige coagulatie van bloedvaten. Lokale anesthesie is vereist. Het grote voordeel van de methode is dat het voorkomt dat het virus zich verder verspreidt. Bovendien is de methode vrij goedkoop en effectief.
De omliggende weefsels moeten worden afgedekt en de huid moet vooraf worden gedesinfecteerd. Er is ook een korstfase. Binnen een week verdwijnt het. Hierna blijft er een bijna onmerkbaar, transparant litteken achter, maar vaker een lichte vlek. Er zijn geen terugvallen!
Toepassing van radiogolftherapie
De methode wordt als niet minder effectief beschouwd dan elektrische stroom. Cauterisatie gebeurt met behulp van speciale apparaten; een arts zal u helpen de juiste te kiezen. Dit is een radiogolfgenerator; de hoogfrequente elektrische golven raken de wrat niet, maar snijden deze volledig af.
De essentie van de actie is dat de wratcellen vloeistof bevatten, die uitzet bij blootstelling aan radiogolven, de wrat opzwelt en barst. Het werk wordt gedaan met een speciale punt die lijkt op een balpen.
Er is geen littekenvorming of infectie. Het enige nadeel is dat de procedure pijnlijk is; hierdoor wordt de groei vooraf gesmeerd met een verdovingsmiddel. Gezonde cellen worden niet beschadigd. Cauterisatie duurt ongeveer 20 minuten.
Advies! In het korststadium mag het niet worden bevochtigd of afgepeld! Het verdwijnt vanzelf binnen een week.
Chirurgische excisie
Chirurgische verwijdering is een traditionele, klassieke methode, die wordt uitgevoerd met een scalpel. Tegenwoordig wordt het zelden gebruikt. De methode is traumatisch en veroorzaakt terugval en littekens.
Er bestaat een risico op schade aan aangrenzende weefsels en de mogelijkheid van infectie. Maar het is onmisbaar als de wrat groot is. Onder plaatselijke verdoving wordt de wrat na de incisie met een speciale lepel eruit geschraapt. De hechtingen zijn cosmetisch en worden na een week verwijderd. Het litteken blijft ongeveer 3 mm groot en vervaagt na verloop van tijd.
Chemische cauterisatie
De formatie wordt gericht met zuur of alkali. Na een bepaalde tijd was je het af. Er zijn meestal minstens 6 procedures om het effect te bereiken. Tijdens deze procedure wordt een brandend of tintelend gevoel gevoeld. De wrat droogt uit en valt eraf.
Nadelen:
- er bestaat een risico dat het virus zich verder verspreidt en besmetting niet kan worden uitgesloten;
- gezond weefsel is vaak beschadigd;
- Littekens zijn mogelijk, genezing duurt ongeveer 10 dagen.
Deze methode wordt alleen gebruikt als andere methoden niet mogelijk zijn.
Voor- en nadelen van verschillende methoden, welke is beter en wat is beter
Elke verwijderingsmethode heeft zijn voor- en nadelen; er zijn geen ideale opties. Tegenwoordig zijn de meest populaire methoden: lasertherapie, cryotherapie, elektrocoagulatie, radiogolven, chirurgische scalpel - naarmate de gebruiksfrequentie afneemt. De kosten van de eerste 3 methoden liggen eigenlijk in dezelfde prijsklasse.
De laser wijst de weg: er zijn geen ontoegankelijke plaatsen voor, het is veilig, snel en pijnloos. Cryodestructuur wordt als de op één na meest effectieve beschouwd, maar daarmee is er geen mogelijkheid om de diepte van de blootstelling te beheersen, waardoor terugval mogelijk is.
En nog een conclusie: de laser kan slechts 1 kleine formatie in 1 sessie verwijderen.
Cryotherapie is toepasbaar bij papillomatose, waarbij in 1 procedure tot 40 gezwellen kunnen worden verwijderd. Maar hier is de ervaring van de arts van groot belang voor de kwaliteit.
Welke invloed hebben de locatie en het type groei op de techniekkeuze?
Er zijn 4 soorten wratten:
- vulgair – in de vorm van kleine knobbeltjes, vaak groeiend op de vingers en tenen, de handruggen;
- plat – typisch voor tieners, ze verschijnen in de vorm van uitstekende vlekken; deze omvatten ook plantaire (pinussen);
- draadvormig (acrochorden) – elastische dunne gezwellen op de stengel die op het gezicht (oogleden, lippen) en nek verschijnen;
- genitale wratten - meestal gelokaliseerd op het genitale slijmvlies; Ze lijken op bloemkool.
Deze 4 soorten zijn van virale oorsprong en behoren tot echte wratten.
Maar er zijn ook seniele keratomen, die worden veroorzaakt door functionele stoornissen in de huid. Ze vereisen geen behandeling, alleen observatie. Indien gewenst kan cryotherapie worden toegepast.
De arts beveelt een verwijderingsmethode aan, maar uiteindelijk kiest de patiënt. Hoe de methodekeuze afhangt van het type wrat: kleine formaties kunnen veilig worden verwijderd radiogolf “mes”, of vloeibare stikstof.
Radio-mes Toepasbaar op gezicht en hals, voeten en handpalmen, liezen. Het wordt niet gebruikt voor papillomen op de oogleden. Ze kunnen laser of vloeibare stikstof gebruiken.
Bevriezing Het wordt ook gebruikt op de handen en voeten (op de voetzolen), papillomen in de nek. De cryo-methode is universeel te noemen. Het is veilig.
Laser — verwijdert alle wratten op elk deel van het lichaam, ook onder de nagel.
Chirurgische methode gebruikt voor grote gezwellen op het mondslijmvlies.
Elektrocoagulatie aanbevolen voor platte en vulgaire wratten. Kan zelfs op het gezicht worden gebruikt. Voor grote formaties is het effect onbeduidend. Ook wordt het elektrische mes niet gebruikt voor plantaire wratten, omdat deze meestal diepe wortels hebben en erg dicht zijn.
Belangrijk! Het is raadzaam om plantaire gezwellen alleen in een ziekenhuis te verwijderen.
De chemische methode geeft goede resultaten voor plantaire laesies, plat en puntig. Fysieke methoden zijn in vergelijking niet effectief.
Welke methode voor het verwijderen van tumoren raden artsen aan?
Uiteraard kiest de klant op basis van zijn mogelijkheden. Maar voor de juiste beslissing moet hij zich laten leiden door de mening van de arts. Deskundigen geven de voorkeur aan een complexe (gecombineerde) behandeling van wratten, waarbij verwijdering de hoofdrol speelt.
Bovendien omvat de behandeling orale toediening van geneesmiddelen met antivirale activiteit. Hoewel het HPV-virus (humaan papillomavirus) niet 100% te genezen is en de activering ervan grotendeels afhangt van de toestand van het immuunsysteem, kan het worden vertraagd, ‘in slaap gebracht’ en de remissie worden verlengd.
Naast antivirale geneesmiddelen worden voor dit doel immunomodulatoren gebruikt. Dit is in de eerste plaats een groep interferonen.
Artsen zijn niet bijzonder enthousiast over traditionele methoden, omdat de behandeling niet door artsen wordt uitgevoerd en onveilig zal zijn. Het is beladen met schade aan omliggende weefsels, infecties en ontstekingen. Wratten kunnen op geen enkele manier worden verwijderd bij kinderen jonger dan 5 jaar.